Autor: marcinmiller

To, czego potrzebowaliśmy w dzieciństwie, nie znika wraz z dorosłością. Potrzeba bezpieczeństwa, bliskości, akceptacji, autonomii, swobodnego wyrażania emocji, zabawy czy zdrowych granic wpływa na sposób, w jaki uczymy się rozumieć siebie i budować relacje z innymi. Kiedy przez długi czas ważne potrzeby pozostają niezaspokojone, mogą rozwijać się schematy i sposoby radzenia sobie, które później utrudniają funkcjonowanie w dorosłym życiu. W artykule wyjaśniam, czym są podstawowe potrzeby emocjonalne w terapii schematów, jak rodzice mogą je zaspokajać oraz jakie konsekwencje może mieć ich długotrwałe niezaspokojenie.

„Niewidzialne dziecko” to metafora tej części nas, która nauczyła się pozostawać w cieniu – nie pokazywać swoich emocji, potrzeb i wrażliwości, aby uniknąć zranienia, odrzucenia lub krytyki. W terapii schematów możemy odnaleźć w niej wiele cech trybu Wrażliwego Dziecka, który często pozostaje ukryty za różnymi sposobami radzenia sobie i ochrony przed trudnymi emocjami. Historia Nini z opowiadania Tove Jansson pokazuje, co może wydarzyć się z dzieckiem, którego uczucia i potrzeby przez długi czas nie były dostrzegane lub traktowane poważnie. To również opowieść o tym, jak bezpieczna relacja, akceptacja i możliwość stopniowego odzyskiwania kontaktu z własnymi emocjami pozwalają temu, co wcześniej musiało pozostać „niewidzialne”, ponownie stać się widoczne. W artykule przyglądam się tej historii z perspektywy terapii schematów i pracy z trybem Wrażliwego Dziecka.